सद्‌गुरुरायें कृपा मज केली । परी नाहीं घडली सेवा कांहीं ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ सांपडविलें वाटे जातां गंगास्नाना । मस्तकीं तो जाणा ठेविला कर ॥२॥ भोजना मागती तूप पावशेर । पडिला विसर स्वप्नामाजी ॥३॥ कांहीं कळे उपजला अंतराय । ह्मणोनियां काय त्वरा जाली ॥४॥ राघवचैतन्य केशवचैतन्य । सांगितली खूण माळिकेची ॥५॥ बाबाजी आपलें सांगितलें नाम । मंत्र दिला राम कृष्ण हरि ॥६॥ माघशुद्ध दशमी पाहुनि गुरुवार । केला अंगीकार तुका ह्मणे ॥७॥

सद्गुरु-राजाने माझ्यावर कृपा केली, पण खरे तर माझ्याकडून त्याची कसलीच सेवा घडलेली नव्हती. मी वाटेत गंगास्नानाला जात असताना मला तो गुरु भेटवून दिला - त्याने माझ्या मस्तकावर आपला हात ठेवला, हे लक्षात घ्या. जेवायला अर्धाशेर तूप मागितले, आणि मग स्वप्नातच ती गोष्ट विसरून गेलो. काहीतरी अडथळा उत्पन्न झाल्यासारखे वाटले, म्हणून मग एकाएकी घाई झाली, कोण जाणे. राघवचैतन्य आणि केशवचैतन्य यांनी गुरुपरंपरेच्या माळेची खूण सांगितली. बाबाजींनी आपले नाव सांगितले आणि 'राम कृष्ण हरि' हा मंत्र दिला. माघ महिन्यातील शुद्ध दशमी, गुरुवार पाहून मी हा गुरुमंत्राचा स्वीकार केला, असे तुकाराम म्हणतात.