पावलें पावलें तुझे आह्मां सर्व । दुजा नको भाव होऊं देऊं ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ जेथें तेथें देखें तुझीं च पाउले । त्रिभुवन संचले विठ्ठला गा ॥ ध्रु. ॥ भेदाभेदमतें भ्रमाचे संवाद । आह्मां नको वाद त्यांशीं देऊं ॥ २ ॥ तुका ह्मणे अणु तुजविण नाहीं । नभाहूनि पाहीं वाढ आहे ॥ ३ ॥

तुझी पावलं, तुझीच पावलं - आमच्यासाठी सर्वस्व आहेत; आम्हाला दुसरं काही आहे असं वाटूच देऊ नकोस. जिकडे पाहावं तिकडे मला तुझीच पावलं दिसतात - हे विठ्ठला, तू तिन्ही लोकांत भरून राहिला आहेस. भेद-अभेदाच्या वादात, भ्रमाच्या त्या चर्चेत आम्हाला अडकवू नकोस. तुकाराम म्हणतात, तुझ्याशिवाय एक कणही अस्तित्वात नाही - खरं तर तू आकाशापेक्षाही मोठा आहेस.