संतसमागम एखादिया परी । राहावें त्याचे द्वारीं श्वानयाती ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ तेथें रामनाम होईल श्रवण । घडेल भोजन उच्छिष्टाचें ॥२॥ कामारी बटीक सेवेचे सेवक । दीनपण रंक तेथें भलें ॥३॥ तुका ह्मणे सर्व सुख त्या संगती । घडेल पंगती संतांचिया ॥४॥

कोणत्याही प्रकारे संतांचा सहवास मिळावा, अगदी त्यांच्या दारात कुत्र्यासारखे राहावे लागले तरी चालेल. तिथे राहिल्याने रामनामाचे श्रवण घडेल आणि त्यांचे उष्टे अन्नसुद्धा खायला मिळेल. तिथे मोलकरीण, दासी, सेवेकरी होऊन दीनपणे, रंकासारखे राहणेही चांगलेच. तुकाराम म्हणतात, त्या संगतीत सगळे सुख आहे - संतांच्या पंगतीला बसायला मिळेल.