एकली राणा गोविंदासवें । गेलें ठावें तें जाळें ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ मज न ह्मणा न ह्मणा शिंदळी । नाहीं विषम जवळी आतळलें ॥२॥ नव्हती देखिली म्यां वाट । ह्मणोनि हा धीट संग केला ॥३॥ भेणें मिठी दिधली गळां । सेजे जवळ दडाळलें ॥४॥ सलगी धरी पयोधर । साहाती करमुर सवें ॥५॥ आहे मी गर्भिणपणें । हें सांगणें कां लागे ॥६॥ तुका ह्मणे सेवटा नेलें । संपादिलें उभयतां ॥७॥

मी एकटीच गोविंदासोबत रानात गेले होते, ती गोष्ट आता उघडकीस आली. मला 'व्यभिचारिणी' म्हणू नका, त्यात काही गैर घडलेले नाही. मला वाटच माहीत नव्हती, म्हणून हा धीट सहवास घडून गेला. भीतीने मी त्याच्या गळ्याला मिठी मारली, आणि शेजेजवळ लपून राहिले. त्याने प्रेमाने जवळीक साधली, आणि तेही तो सहन करत राहिला. आता मी गर्भवती आहे - हे वेगळे सांगायला हवे का? तुकाराम म्हणतात, शेवटी दोघांनी मिळून हे घडवून आणले.