भलो नंदाजीको डिकरो । लाज राखीलीन हमारो ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ आगळ आवो देवजी कान्हा । मैं घरछोडी आहे ह्याना ॥२॥ उनसुं कळना नव्हे तो भला । खसम अहंकार दादुला ॥३॥ तुका प्रभु परबल हरी । छपी आहे हूं जगाथी न्यारी ॥४॥

नंदाचा हा मुलगा किती चांगला आहे, त्याने माझी लाज राखली. हे देवा कान्हा, तू पुढे ये - मी घर सोडून इथे आले आहे. याची कल्पना माझ्या माणसांना न येणेच बरे, कारण माझा नवरा अहंकारी आणि तापट आहे. तुकाराम म्हणतात, प्रभू हरी हा फार बलवान आहे, आणि मी आता जगापासून लपून, वेगळी होऊन राहिले आहे.