गाईन ते लीळा चरित्र पवाडे । राखिले संवगडे सहित गाई ॥१॥ ॥ध्रु.॥ चोरिलें नवनीत बांधविला गळा । जे तुह्मी गोपाळा छंद केलें ॥१॥ मोहिल्या गोपिका पांवयाच्या छंदें । केली ते गोविंदें क्रीडा गाऊं ॥२॥ मायबापा लाड दाखविलें कौतुक । तें या आणूं सुख अंतरासी ॥३॥ निर्दाळिले दुष्ट भक्तां प्रतिपाळी । ऐसा ह्मणों बळी आमुचा स्वामी ॥४॥ तुका ह्मणे सरसी असों येणें बोधें । लागोनि संबंधें सर्वकाळ ॥५॥

मी त्याच्या त्या लीला, चरित्र आणि पराक्रमांची गाणी गाईन — गाई आणि सवंगड्यांसह त्याने ज्या गमती केल्या त्या. लोणी चोरलं म्हणून गळ्याला दोरी बांधली गेली, अशा गमती तू, गोपाळा, केल्यास. बासरीच्या नादाने गोपींना मोहवून टाकलं, गोविंदाने अशा लीला केल्या, त्या आपण गाऊ. आई-बापाचे लाड आणि कौतुक दाखवलं, तेच सुख आपल्या मनात आणूया. दुष्टांचा नाश करून भक्तांचं रक्षण केलं, असा आमचा बलवान स्वामी आहे असं म्हणूया. तुकाराम म्हणतात, याच बोधाशी सदैव जोडलेलं राहू, हीच संगत कायम असो.