अवगुणांचे हातीं । आहे अवघी फजीती ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ नाहीं पात्रासवें चाड । प्रमाण तें फिके गोड ॥ ध्रु. ॥ विष तांब्या वाटी । भरली लावूं नये होटीं ॥ २ ॥ तुका ह्मणे भाव । शुद्ध बरा सोंग वाव ॥ ३ ॥

वाईट गुणांच्या हातीच सगळी फजिती, सगळी नामुष्की असते. भांडं कसं आहे याला महत्त्व नाही; नुसता देखावा, नुसतं गोड बोलणं हे पोकळच असतं. विषानं भरलेला तांब्याचा प्याला कितीही सुंदर असला, तरी तो ओठांना लावू नये. तुकाराम म्हणतात, खरं महत्त्व असतं शुद्ध, मनापासूनच्या भावाला - नुसतं बाह्य सोंग हे व्यर्थच असतं.