चौक भरियेला आसनीं पाचारिली कुळस्वामिनी । वैकुंठवासिनि ये धांवोनी झडकरी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ रंगा येई वो विठाई सांवळियें डोळसे । तुझें श्रीमुख साजिरें तें मी केधवां देखेन ॥१॥ रजतमधुपारती । पंचप्राणांची आरती । अवघी सारोनी आइती । ये धांवती झडकरी ॥२॥ मन मारोनियां मेंढा । आशा मनसा तृष्णा सुटी । भक्तिभाव नेवेद्य ताटी । भरोनि केला हाकारा ॥३॥ डांका अनुहात गजरे । येउनि अंगासी संचरे । आपुला घेउनी पुरस्कार । आरोग्य करीं तुकयासी ॥४॥

चौक भरून आसन मांडलं आहे, कुळस्वामिनीला बोलावलं आहे — वैकुंठात राहणाऱ्या देवी, धावत धावत लगेच ये. रंगात ये गं विठाई, सावळ्या डोळस देवी, तुझं सुंदर मुख मी कधी बघेन! रज-तम गुणांची आरती, पाच प्राणांची आरती, सगळी तयारी करून झाली आहे, तू झटकन धावत ये. मन आवरून, बळी अर्पण करून, आशा-मनीषा-तृष्णा सोडून दिली आहे; भक्तिभावाचं नैवेद्याचं ताट भरून तुला हाक मारली आहे. डांक्याचे निनादणारे नाद घुमत आहेत, तू येऊन अंगात संचार कर, आपला मान राखून तुकारामाला आरोग्य दे.