जाली झडपणी खडतर देवता । संचरली आतां निघों नये ॥१॥ ॥ध्रु.॥ मज उपचार झणी आतां करा । न साहे दुसरा भार कांहीं ॥१॥ नेऊनियां घाला चंद्रभागे तिरीं । जीवा नाहीं उरी कांहीं आतां ॥२॥ तुका ह्मणे कळो आलें वर्तमान । माझें तों वचन आच्छादलें ॥३॥

कठोर देवतेची झडप बसली आहे, ती अंगात संचारली आहे, आता ती निघून जाणार नाही. आता माझ्यावर उगीच काही उपचार करू नका, दुसरा कुठलाच भार आता सहन होत नाही. मला नेऊन चंद्रभागेच्या तीरावर टाका, आता जीवात काहीच शिल्लक उरलेलं नाही. तुकाराम म्हणतात, आता खरी परिस्थिती कळून आली, माझे आधीचे शब्द आता झाकले गेले आहेत.