धर्माची तूं मूर्ती । पाप पुण्य तुझे हातीं ॥ १ ॥ ध्रु. ॥ मज सोडवीं दातारा । कर्मापासूनि दुस्तरा ॥ ध्रु. ॥ करिसी अंगीकार । तरी काय माझा भार ॥ २ ॥ जिवींच्या जीवना । तुका ह्मणे नारायणा ॥ ३ ॥

तू स्वतःच धर्माची प्रत्यक्ष मूर्ती आहेस; पाप आणि पुण्य दोन्ही तुझ्याच हातात आहे. हे दात्या, या पार करणं कठीण असलेल्या कर्मांच्या फेऱ्यातून मला सोडव. तू जर मला स्वीकारलंस, तर मग मला कसली चिंता उरणार? तुकाराम म्हणतात, हे नारायणा, तूच माझ्या जिवाचं खरं जीवन आहेस.