आह्मी जालों गांवगुंड । अवघ्या पुंड भूतांसी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ दुसरें ते खेळो आळें । एका बोलें तो मियां ॥१॥ अवधियांचा येऊं लाग । नेदूं अंग शिवाया ॥२॥ तुका ह्मणे खुंटूं नाद । जितूं वाद सतींनें ॥३॥

आम्ही आता गावगुंड झालो आहोत — सगळ्या मस्तवाल भुतांना (वाईट प्रवृत्तींना) पुरून उरणारे. दुसरं कुणीही वाट्टेल ते खेळ खेळो, माझं एका बोलावर ठाम राहणं आहे. सगळ्यांना मी पुरून उरेन, कुणालाही अंगाला हात लावू देणार नाही. तुकाराम म्हणतात, वाद संपवून टाकू, सत्याच्या जोरावर हा वाद जिंकू. (हा अभंग खूपच त्रोटक असल्याने अर्थ काहीसा अनिश्चित आहे.)