जग जोगी जग जोगी । जागजागे बोलती ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जागता जगदेव । राखा कांहीं भाव ॥१॥ अवघा क्षेत्रपाळ । पूजा सकळ ॥२॥ पूजापत्र कांहीं फळ पुष्प तोय ॥३॥ बहुतां दिसां फेरा । आला या नगरा ॥४॥ नका घेऊं भार धर्म तो चि सार ॥५॥ तुका मागे दान । द्या जी अनन्य ॥६॥

जग हा जोगीच आहे, जग हा जोगीच आहे — असं ठिकठिकाणी लोक बोलतात. जागृत जगदेव आहे, थोडा तरी भाव राखा. हा सगळा क्षेत्रपाल आहे, त्याची सगळ्यांनी पूजा करावी. पूजेसाठी काही फळ, फूल, पाणी द्या. खूप दिवसांनी हा फेरा या नगरात आला आहे. उगीच वजन घेऊ नका, धर्म हाच खरा सार आहे. तुकाराम एवढंच दान मागतो — मनापासून, अनन्यभावाने द्या.