अल्ला करे सो होय बाबा करतारका सिरताज । गाउ बछरे तिस चलावे यारी बाघो न सात ॥१॥ ख्याल मेरा साहेबका । बाबा हुवा करतार । व्हांटे आगे चढे पीठ । आपे हुवा असवार ॥२॥ जिकिर करो अल्लाकी बाबा सबल्यां अंदर भेस । कहे तुका जो नर बुझे सो हि भया दरवेस ॥३॥

जे अल्लाह करतो तेच होतं, बाबा — तोच खऱ्या कर्त्याचा शिरोमणी आहे. गाय आणि वासरालाही तोच चालवतो, यार, तुला अजून त्याचा साथसंग नाही. माझं लक्ष फक्त माझ्या साहेबाकडेच आहे, तोच बाबा खरा कर्ता आहे; तोच पुढे होऊन पाठीवर चढतो आणि स्वतःच स्वार होतो. बाबा, सगळ्यांच्या आतल्या रूपात राहून अल्लाहचं नामस्मरण कर. तुकाराम म्हणतात, जो माणूस हे समजतो, तोच खरा दरवेश (साधू) होतो.