टाक रुका चाल रांडे कां गे केली गोवी । पुसोनियां आलें ठाव ह्मणोनि देतें शिवी ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ आतां येणें छंदें नाचों विनोदें । नाहीं या गोविंदें माझें मजसी केलें ॥२॥ कोरडे ते बोल कांगे वेचितेसी वांयां । वर्त करूनि दावीं तुझ्या मुळींचिया ठाया ॥३॥ याजसाठीं म्या डौर धरियेला हातीं । तुका ह्मणे तुझ्या गाठीं सोडायाची खंती ॥४॥

पैसा सोड आणि चल गं बाई, कशाला उगीच गुंता केलास? विचारून आलेली ही जागा आहे, म्हणून शिव्या देतेय ॥१॥ धृ.॥ आता या नादात मी मजेत नाचेन; या गोविंदानं माझं काही वाईट केलेलं नाही ॥२॥ कशाला उगीच कोरडे शब्द वाया घालवतेस? प्रत्यक्ष वागून दाखव, तुझ्या मूळ स्वरूपात जा ॥३॥ यासाठीच मी हातात डफ धरला आहे; तुकाराम म्हणतात, तुझी गाठ सोडवायची खंत मला आहे ॥४॥ (टीप: काही शब्द अनिश्चित, अर्थ अंदाजे.)