नव्हे नरनारी संवसारीं अंतरलों । निर्लज निष्काम जना वेगळे चि ठेलों ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ चाल रघुरामा ने आपुल्या गांवा । तुजविण आह्यां कोण सोयरा सांगाती ॥२॥ जनवाद लोकनिंद्य पिशुनांचे चेरे । साहूं तुजसाठीं अंतरलीं सहोदरें ॥३॥ बहुता पाठीं निरोप हाटीं पाठविला तुज । तुका ह्मणे आतां सांडुनि लौकिक लाज ॥४॥

मी पुरुषही नाही आणि स्त्रीही नाही, संसारापासून दुरावले; निर्लज्ज आणि निरिच्छ होऊन इतर लोकांपासून वेगळीच राहिले ॥१॥ धृ.॥ चल रघुरामा, मला तुझ्या स्वगावी घेऊन चल; तुझ्याशिवाय आम्हांला दुसरं कोण सगंसोयरं आहे? ॥२॥ लोकांची निंदा, चुगलखोरांचे टोमणे मी सहन करीन; तुझ्यासाठी सख्ख्या भावंडांपासूनही दुरावले ॥३॥ खूप जणांच्या मागोमाग बाजारातून तुला निरोप पाठवला; तुकाराम म्हणतात, आता लौकिक लाज सोडून दिली ॥४॥ (टीप: काही शब्द अनिश्चित, अर्थ अंदाजे.)