तुह्मी तरी सांगा कांहीं । आह्यांविशीं रखुमाबाई ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कांहीं उरलें तें ठायीं । वेगीं पाठवुनी देई ॥२॥ टोकत बैसलों देखा । इच्छीतसें ग्रासा एका ॥३॥ प्रेम देउनि बहुडा जाला । तुका ह्मणे विठ्ठल बोळा ॥४॥

तुम्हीच जरा काहीतरी सांगा, रखुमाबाई, आमच्याबद्दल त्यांना काही सांगा ॥१॥ धृ.॥ जे काही उरलंय तिथे, ते लवकर पाठवून द्या ॥२॥ पाहा, मी वाट बघत ताटकळत बसलोय, एका घासाचीच इच्छा धरून आहे ॥३॥ शेवटी प्रेमानं देऊन मला परत पाठवलं; तुकाराम म्हणतात, विठ्ठल किती दयाळू आहे ॥४॥