रत्नजडित सिंहासन । वरी बैसळे आपण ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कुंचे ढळती दोहीं बाहीं । जवळी रखुमाई राही ॥२॥ नाना उपचारीं । सिद्धि वोळगती कामारी ॥३॥ हातीं घेऊनि पादुका । उभा बंदिजन तुका ॥४॥

रत्नजडित सिंहासनावर देव स्वतः विराजमान झाले ॥१॥ धृ.॥ दोन्ही बाजूंनी चवऱ्या ढाळल्या जातायत, जवळच रखुमाई उभी आहे ॥२॥ नाना प्रकारच्या सेवा-उपचारांनी सिद्धी आणि दासी सेवा करतायत ॥३॥ हातात पादुका घेऊन तुकाराम देवाचा सेवक म्हणून उभा आहे ॥४॥