आशीर्वाद तया जाती । आवडी चित्तीं देवाची ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कल्याण तें असे क्षेम । वाढे प्रेम आगळें ॥२॥ भक्तिभाग्यगांठी धन । त्या नमन जीवासी ॥३॥ तुका ह्मणे हरिचे दास । तेथें आस सकळ ॥४॥

ज्यांच्या मनात देवाची आवड आहे, त्यांनाच खरा आशीर्वाद मिळतो ॥१॥ धृ.॥ त्यांचंच कल्याण होतं, क्षेम होतं आणि प्रेम अधिकाधिक वाढत जातं ॥२॥ ज्यांच्या गाठीशी भक्तीचं भाग्यरूपी धन आहे, त्या जिवाला माझं नमन असो ॥३॥ तुकाराम म्हणतात, जिथे हरीचे दास असतात तिथेच सगळी आशा पूर्ण होते ॥४॥