सांडूनि वैकुंठ । उभा विटेवरी नीट ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ आला आला रे जगजेठी । भक्ता पुंडलिकाचे भेटी ॥२॥ पैल चंद्रभागे तिरीं । कट धरूनियां करीं ॥३॥ तुकयाबंधु ह्मणे अंबर । गजर होतो जयजयकार ॥४॥

वैकुंठ सोडून देऊन तो नीट विटेवर उभा राहिला आहे ॥१॥ धृ.॥ आला आला रे, तो जगाचा धनी, भक्त पुंडलिकाच्या भेटीसाठी आला ॥२॥ पलीकडे चंद्रभागेच्या तीरावर, कमरेवर हात ठेवून उभा आहे ॥३॥ तुकयाबंधु म्हणतात, आकाशात जयजयकाराचा गजर होतोय ॥४॥