महारासि सिवे । कोपे ब्राह्मण तो नव्हे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तया प्रायश्चित्त कांहीं । देहत्याग करितां नाहीं ॥२॥ नातळे चांडाळ । त्याचा अंतरीं विटाळ ॥३॥ ज्याचा संग चित्तीं । तुका ह्मणे तो त्या याती ॥४॥

महाराला स्पर्श झाला म्हणून जो रागावतो, तो खरा ब्राह्मणच नव्हे. अशा माणसाच्या या चुकीचे कुठलेही प्रायश्चित्त पुरेसे नाही, अगदी देहत्याग केला तरी ते भरून निघत नाही. एखाद्याला प्रत्यक्ष चांडाळाचा स्पर्शही झाला नसला, तरी त्याच्या मनात जर त्याच्याबद्दल तिरस्कार-विटाळ असेल, तर त्याचे अंतःकरणच अशुद्ध समजावे. तुकाराम महाराज म्हणतात, माणसाच्या मनात ज्याची सोबत-आसक्ती वसते, तीच त्याची खरी जात असते.