मज दास करी त्यांचा । संतदासांच्या दासांचा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ मग होत कल्पवरी । सुखें गर्भवास हरी ॥२॥ नीचवृत्तिकाम । परी मुखीं तुझें नाम ॥३॥ तुका ह्मणे सेवे । माझे संकल्प वेचावे ॥४॥

मला संतांच्या दासांचाही दास बनव, अगदी शेवटचा सेवक कर. मग हे हरी, हवे तर कल्पांतापर्यंत मला पुन्हा पुन्हा गर्भवासात राहावे लागले तरी मी ते आनंदाने सोसेन. माझे काम कितीही हलक्या दर्जाचे असो, पण माझ्या मुखात मात्र तुझे नाम असावे. तुकाराम महाराज म्हणतात, माझ्या सगळ्या इच्छा-आकांक्षा तुझ्याच सेवेत खर्ची पडाव्यात, एवढीच माझी इच्छा आहे.