दुर्जनासि करी साहे । तो ही लाहे दंड हे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ शिंदळीच्या कुंटणी वाटा । संग खोटा खोट्याचा ॥२॥ येर येरा काचणी भेटे । आगी उठे तेथूनी ॥३॥ तुका ह्मणे कापूं नाकें । पुढें आणिकें शिकविती ॥४॥

जो दुष्ट माणसाला साथ देतो, त्यालाही त्याच्या या कृत्याची शिक्षा भोगावी लागते. व्यभिचारी स्त्रीची वागणूक कुटणीसारखीच असते - एका खोट्या-लबाड माणसाची संगत दुसऱ्या खोट्या-लबाड माणसाशीच जुळते. जशी दोन चकमकीचे दगड एकमेकांवर आपटले की ठिणगी उडते, तसेच अशा दोन वाईट प्रवृत्तींच्या माणसांचे एकत्र येणे धोक्याचेच ठरते. तुकाराम महाराज म्हणतात, अशा लोकांचे नाक कापावे - त्यांना जाहीर शिक्षा-अपमान करावा - म्हणजे त्यातून पुढे इतरांनाही धडा मिळेल.