करावी ते पूजा मनें चि उत्तम । लौकिकाचें काम काय असे ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कळावें तयासि कळे अंतरींचें । कारण तें साचें साचा अंगीं ॥२॥ अंतीं होय लाभ किंवा घात । फळ देतें चित्त बीजा ऐसें ॥३॥ तुका ह्मणे जेणें राहे समाधान । ऐसें तें भजन पार पावी ॥४॥

पूजा ती मनापासून, प्रामाणिकपणे करावी - नुसत्या लोकांना दाखवण्यासाठी केलेल्या पूजेचा काय उपयोग? ज्याला खरे अंतरंग कळते, त्यालाच खरे कारण कळते - खरेपणा हा माणसाच्या स्वतःच्या अंगीच असावा लागतो. शेवटी फायदा होणार की तोटा, हे यावरच ठरते - जसे बीज असेल तसेच फळ मन देते. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्या भजनाने मनाला खरे समाधान लाभते, तेच भजन खऱ्या अर्थाने पूर्णत्वाला पोचते.