देखोनि हरखली आई । पुत्र जाला ह्मणे रांड ॥ तंव तो जाला भांड । चाहाड चोर शिंदळ ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जाय तिकडे पीडी लोकां । जोडी भांडवल थुंका । थोर जाला चुका । वर कां नाहीं घातली ॥२॥ भूमि कांपे त्याच्या भारें । कुंभपाकाचीं शरीरें । निष्ठुर उत्तरें । पापदृष्टी मलिनचित्त ॥३॥ दुराचारी तो चांडाळ । पाप सांगातें विटाळ । तुका ह्मणे खळ । ह्मणोनियां निषिद्ध तो ॥४॥

मुलगा झाला म्हणून आई आनंदाने हरखून गेली, पण तोच मुलगा पुढे भांडखोर, चहाडखोर, चोर आणि लंपट निघाला. जिथे जाईल तिथे लोकांना त्रास देतो, अपमानास्पद मार्गाने पैसा जमवतो - फार मोठी चूक झाली, त्याला वेळीच रोखायला हवे होते असे वाटावे इतका तो बिघडला. त्याच्या पापाच्या ओझ्याने जणू धरतीही कापते, त्याचे शरीर नरकयातना भोगण्याच्याच लायकीचे आहे. त्याचे बोलणे निष्ठुर असते, नजर पापी असते, मन मलिन असते. तो दुराचारी, चांडाळासारखा असतो, त्याच्या पापाची संगतच अपवित्र ठरते. तुकाराम महाराज म्हणतात, असा दुष्ट माणूस सर्वांनी वर्ज्यच मानावा.