योगाचें तें भाग्य क्षमा । आधीं दमा इंद्रियें ॥१॥ ॥ध्रु.॥ अवघीं भाग्यें येती घरा । देव सोयरा जालिया ॥२॥ मिरासीचें ह्मणू सेत । नाहीं देत पीक उगें ॥३॥ तुका ह्मणे उचित जाणां । उगीं सिणा कासया ॥४॥

योगसाधनेचे खरे फळ म्हणजे क्षमाशीलता, पण त्यासाठी आधी इंद्रियांना ताब्यात ठेवावे लागते - संयम राखावा लागतो. एकदा देवच आपला जिव्हाळ्याचा नातेवाईक झाला, की सगळी सुदैवे आपोआप घरी चालून येतात. जशी वडिलोपार्जित शेतजमीन असली तरी ती आपोआप, कष्टाशिवाय पीक देत नाही - तिची मशागत करावीच लागते, त्याचप्रमाणे भाग्यही उगीच मिळत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, नेमके काय करायला हवे हे समजून घ्या, उगीच वाया जाणारे कष्ट कशाला करायचे?