नये नेत्रांजळ । नाहीं अंतरीं कळवळ ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तों हे चावटीचे बोल । जन रंजवणें फोल ॥२॥ न फळे अंकुर । नाहीं स्वामी जों सादर ॥३॥ तुका ह्मणे भेटी । जंव नाहीं दृष्टादृष्टी ॥४॥

जर डोळ्यांत पाणी येत नसेल, तर मनात खरी तळमळ-कळवळही नाही असे समजावे. मग हे सगळे बोलणे म्हणजे नुसती वटवट, लोकांचे मनोरंजन करण्यापुरतीच पोकळ बडबड ठरते. भक्तीचा अंकुर तेव्हाच फळाला येतो, जेव्हा स्वतः स्वामी - देव - त्याकडे कृपादृष्टीने पाहतो. तुकाराम महाराज म्हणतात, जोपर्यंत प्रत्यक्ष नजरानजर होत नाही - थेट भेट घडत नाही - तोपर्यंत खरी भेट झाली असे म्हणता येत नाही.