मैत्र केलें महाबळी । कामा न येती अंतकाळीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आधीं घे रे रामनाम । सामान भरीं हा उत्तम ॥२॥ नाहीं तरी यम । दांत खातो करकरा ॥३॥ धन मेळविलें कोटी । काळ घेतल्या न सोडी ॥४॥ कामा न ये हा परिवार । सैन्य लोक बहु फार ॥५॥ तंववरि मिरविसी बळ । जंव आला नाहीं काळ ॥६॥ तुका ह्मणे बापा । चुकवीं चौऱ्याऐंशीच्या खेपा ॥७॥

अगदी मोठमोठ्या शक्तिशाली लोकांशी मैत्री केली, तरी मृत्यूच्या वेळी ती काहीच कामाला येत नाही. म्हणून आधी रामनामाचा आधार घे, हीच खरी शिदोरी बांधून घे - हेच सर्वोत्तम आहे. नाहीतर यम रागाने दात-ओठ खात तुझी वाट पाहत राहील. कोट्यवधी धन जमवले असले तरी काळाने एकदा पकडले की तो सोडत नाही. तुझा परिवार किंवा मोठी फौज-सेना काहीच कामाला येणार नाही. जोपर्यंत काळ आलेला नाही तोपर्यंतच तू आपले बळ मिरवू शकतोस. तुकाराम महाराज म्हणतात, अरे बाबा, चौऱ्याऐंशी लाख योनींच्या फेऱ्यांतून सुटण्याचा प्रयत्न कर.