भक्तकरणी देव बोलती पुराणें । निर्धार वचनें साच करी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ मागें काय जाणों ऐकिली वार्ता । कबिर साटीं जातां घडिया वांटी ॥२॥ माघारें धन आणिलें घरासि । नेघे केला त्यासि त्याग तेणें ॥३॥ नामदेवाचिया घरासि आणिलें । तेणें लुटविलें द्विजां हातीं ॥४॥ प्रत्यक्षासि काय द्यावें हें प्रमाण । व्यंकोबाचें ऋण फेडियेलें ॥५॥ बीज दळोनियां केली आराधना । लागे नारायणा पेरणें तें ॥६॥ तुका ह्मणे नाहीं जयासि निर्धार । नाडला साचार तोचि एक ॥७॥

भक्तांसाठी देवाने केलेल्या अद्भुत गोष्टी पुराणांत सांगितल्या आहेत - ज्याचा निर्धार, दृढ श्रद्धा पक्की असते, त्याचे शब्द देव खरे करून दाखवतो. पूर्वी ऐकलेली एक कथा आठवते - कबिराच्या भल्यासाठी देव स्वतः काही काळ त्याचे काम वाटून घेण्यासाठी आला होता. एका भक्ताच्या घरी परत आणलेले धन त्याने स्वीकारलेच नाही, त्याने त्या धनाचा त्यागच केला. नामदेवाच्या घरी आणलेले धन त्याने ब्राह्मणांच्या हातून लुटवून दिले, स्वतःसाठी ठेवले नाही. प्रत्यक्ष अनुभवापेक्षा मोठा पुरावा तो काय असणार - देवाने स्वतः व्यंकोबाचे कर्ज फेडले होते. एका भक्ताने दळण दळत भक्ती केली, तेव्हा प्रत्यक्ष नारायणालाच त्याचे पेरणीचे काम करावे लागले. तुकाराम महाराज म्हणतात, ज्याचा निर्धार पक्का नाही, तोच खरा नुकसानीत राहतो.