कोण आह्मां पुसे सिणलें भागलें । तुजविण उगलें पांडुरंगा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कोणापाशीं आह्मी सांगावें सुखदुःख । कोण तानभूक निवारील ॥ कोण या तापाचा करील परिहार । उतरील पार कोण दुजा ॥२॥ कोणापें इच्छेचें मागावें भातुकें । कोण कवतुकें बुझावील ॥३॥ कोणावरी आह्मीं करावी हे सत्ता । होईल साहाता कोण दुजा ॥४॥ तुका ह्मणे अगा स्वामी सर्व जाणां । दंडवत चरणां तुमच्या देवा ॥५॥

आम्ही दमलो-भागलो आहोत, हे कोण विचारतो? पांडुरंगा, तुझ्याशिवाय सगळे काही शून्यच आहे. आमचे सुख-दुःख आम्ही कोणाला सांगावे? आमची भूक-तहान कोण भागवणार? या त्रासातून कोण सोडवणार, आणि भवसागराच्या पलीकडे कोण नेणार? आमच्या मनासारखे हवे ते कोणाकडे मागावे, आणि प्रेमाने कोण समजावून सांगणार? आमचा हक्क कोणावर चालवावा, आणि दुसरा आधार तरी कोण आहे? तुकाराम महाराज म्हणतात - हे स्वामी, तुला सर्व काही माहीत आहे, म्हणून देवा, तुझ्याच चरणी माझा नमस्कार.