बहु दूरवरी । वेठी ओझे होतें शिरीं ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आतां उतरला भार । तुह्मी केला अंगीकार ॥ बहु काकुलती । आलों मागें किती ॥२॥ तुका ह्मणे देवा । आजि सफळ जाली सेवा ॥३॥

खूप लांबचा प्रवास झाला, आणि डोक्यावर वेठबिगारीसारखे जड ओझे होते. आता ते ओझे उतरले आहे, कारण तू स्वतः ते स्वीकारले आहेस. मी किती तरी याचना करत, गयावया करत इथवर आलो आहे. तुकाराम महाराज म्हणतात - देवा, आज माझी सेवा खऱ्या अर्थाने सफळ झाली.