पाईक जो जाणे पाइकीचा भाव । लाग पे ठाव चोरवाट ॥१॥ ॥ध्रु.॥ आपणां राखोनि ठकावें आणीक । घ्यावें सकळीक हरूनियां ॥ येऊं नेदी लाग लागों नेदी माग । पाईक त्या जग स्वामी मानी ॥२॥ ऐसें जन केलें पाइकें पाईक । जया कोणी भीक न घलिती ॥३॥ तुका ह्मणे ऐसे जयाचे पाईक । बळिया तो नाइक त्रैलोकींचा ॥४॥

जो खरा निष्ठावंत सेवक (पाईक) सेवेचे खरे मर्म जाणतो, तो प्रत्येक चोरवाट आणि फटीवर बारीक नजर ठेवतो. तो स्वतःला सांभाळून शत्रूला चकवतो, आणि सर्व काही जिंकून घेतो. तो शत्रूला जवळ येऊ देत नाही, आणि मागेही पडत नाही - अशा सेवकाला जग आपला खरा स्वामी (नेता) मानते. अशा सेवकाने मोठमोठ्या ताठ्यात राहणाऱ्यांनाही लाचार बनवले, ज्यांना आधी कोणी भीकही घालत नसे. तुकाराम महाराज म्हणतात - ज्याचे असे सेवक असतात, तोच धनी त्रैलोक्यातला सर्वांत बलवान राजा ठरतो.