धनी ज्या पाइका मानितो आपण । तया भितें जग सकळीक ॥१॥ ॥ध्रु.॥ जिवाचे उदार शोभती पाईक । मिरवती नाईक मुगुटमणि ॥ आपुलिया सत्ता स्वामीचें वैभव । भोगिती गौरव सकळ सुख ॥२॥ कमाइचीं हीणें पडिलीं उदंडें । नाहीं तयां खंड येती जाती ॥३॥ तुका ह्मणे तरि पाइकी च भली । थोडीबहुत केली स्वामिसेवा ॥४॥

ज्या सेवकाला धनी स्वतः आपलासा मानतो, त्याला अवघे जग भिते (आदराने दबते). उदार मनाचे सेवक शोभून दिसतात - ते नेत्यांमध्ये मुकुटमण्यासारखे मिरवतात. ते स्वतःच्या अधिकाराने धन्याचे वैभव उपभोगतात आणि सर्व गौरव-सुख भोगतात. त्यांना भरपूर फायदे-लाभ मिळतात, आणि त्यांच्या येण्या-जाण्यात कधी अडथळा येत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात - अशी इमानी सेवा खरोखर चांगली असते, मग ती धन्याची थोडी केली असो वा भरपूर.