एका च स्वामीचे पाईक सकळ । जैसें बळ तैसें मोल तया ॥१॥ ॥ध्रु.॥ स्वामिपदीं एकां ठाव उंच स्थळीं । एक तीं निराळीं जवळी दुरी ॥ हीन कमाईचा हीन आन ठाव । उंचा सर्व भाव उंच पद ॥२॥ पाइकपणें तो सर्वत्र सरता । चांग तरी परता गाढ्या ठाव ॥३॥ तुका ह्मणे मरण आहे या सकळां । भेणे अवकळा अभरिये मोल ॥४॥

सगळे सेवक एकाच धन्याचे असतात, पण प्रत्येकाची किंमत त्याच्या कुवतीनुसार (बळानुसार) ठरते. काहींना धन्याच्या उच्च स्थानाजवळ जागा मिळते, तर काही त्यापासून दूर किंवा जवळ, वेगळे राहतात. कमी कमाई असणाऱ्याला कमी दर्जाचे स्थान मिळते, तर जास्त निष्ठा असणाऱ्याला उच्च पद मिळते. सेवा करण्यात एखादा सगळीकडे वाकबगार असू शकतो, पण खरी ठाम निष्ठा ही त्याहून वेगळी आणि दुर्मीळ गोष्ट असते. तुकाराम महाराज म्हणतात - या सर्वांनाच मरण सारखेच आहे - पण अपयशाच्या किंवा अपकीर्तीच्या भीतीनेच त्यांची खरी किंमत आणि निष्ठा सिद्ध होते.