पुनीत केलें विष्णुदासीं । संगें आपुलिया दोषी ॥१॥ ॥ध्रु.॥ कोण पाहे तयांकडे । वीर विठ्ठलाचे गाढे । अशुभ त्यांपुढें शुभ होउनियां ठाके ॥ प्रेमसुखाचिया रासी । पाप नाहीं ओखदासी ॥२॥ तुका ह्मणे त्यांनीं । केली वैकुंठ मेदिनी ॥३॥

विष्णुभक्तांच्या संगतीने पापीसुद्धा आपल्या दोषांसकट पावन होऊन जातात. अशा लोकांकडे आता कोण वाकड्या नजरेने पाहील? ते तर विठ्ठलाचे खंबीर वीर बनतात - त्यांच्यापुढे अशुभाचेही शुभात रूपांतर होते. प्रेमसुखाच्या त्या रासीमध्ये पापाला जागाच उरत नाही, त्याला औषधाचीही गरज लागत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात - अशा भक्तांनी याच पृथ्वीवर वैकुंठ निर्माण केले आहे.