भक्त भागवत जीवन्मुक्त संत । महिमा अत्यद्भुत चराचरीं । ऐसिया अनंतामाजी तूं अनंत । लीलावेश होत जगत्राता ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ ब्रह्मानंद तुकें तुळे आला तुका । तो हा विश्वसखा क्रीडे जनीं ॥२॥ शास्त्रा श्रेष्ठाचार अविरुद्ध क्रिया । तुझी भक्तराया देखियेली । देऊनि तिळाजुळी काम्य निषिद्धांसी । विधिविण योगेशी ब्रह्मार्पण ॥३॥ संत ग्रहमेळीं जगधंद्या गिळी । पैल उदयाचळीं भानु तुका । संत वृंदें तीर्थ गौतमी हरिकथा । तुकया नरसिंहस्तां भेटों आली ॥४॥ शांति पतिव्रते जाले परिनयन । काम संतर्पण निष्कामता । क्षमा क्षमापणें प्रसिद्ध प्रथा जगीं । तें तों तुझ्या अंगीं मूर्तिमंत ॥५॥ दया दिनानाथा तुवा जीवविली । विश्वीं विस्तारली कीर्ति तुझी । वेदवाक्यबाहु उभारिला ध्वज । पूजिले देव द्विज सर्वभूतें ॥६॥ अधर्म क्षयव्याधि धर्माशी स्पर्शला । तो त्वां उपचारिला अनन्यभक्ति । ब्रह्म ऐक्यभावें भक्ति विस्तारिली । वाक्यें सकळ केलीं वेदविहितें ॥७॥ देहबुद्धि जात्या अभिमानें वंचलों । तो मी उपेक्षिलों न पाहिजे । न घडो याचे पायीं बुद्धीचा व्यभिचार । मागें रामेश्वर रामचंद्र ॥८॥

तू भक्त, भागवत आणि जिवंतपणीच मुक्त झालेला संत आहेस; तुझा महिमा साऱ्या चराचरात अद्भुत आहे. अनंतांमध्येही तू अनंत आहेस, आणि लीलेने या जगाचा तारणहार झाला आहेस. ब्रह्मानंदाचे वजन पेलणारा तुका आला, तो या साऱ्या विश्वाचा मित्र बनून लोकांत वावरतो. शास्त्रांनी सांगितलेला श्रेष्ठ व नियमांस धरून असलेला आचार, हे भक्तराजा, तुझ्या ठायी प्रत्यक्ष दिसला. निषिद्ध व कामनेपोटी केल्या जाणाऱ्या कर्मांना तिलांजली देऊन, कुठल्याही कर्मकांडाविना तू योगच ब्रह्माला अर्पण केलास. जणू ग्रहांचा मेळावा जगाचा रोजचा व्यवहार गिळून टाकतो, तसे संत एकवटले; उगवत्या डोंगरमाथ्यावरचा सूर्यच जणू तुका. गौतमी नदीच्या तीरावर संतांचे जथ्थे हरिकथेसाठी जमले, सिंहस्थ पर्वणीत तुकयारूपी नरसिंहाला भेटायला आले. शांती जणू तुझी पतिव्रता होऊन तुझ्याशी विवाहबद्ध झाली; निष्काम वृत्तीने तू कामवासनेला संपवलेस. क्षमा मागणे आणि क्षमा करणे ही जगाची रीत खरी, पण ती तर तुझ्या अंगी मूर्तिमंत वसलेली आहे. हे दीनानाथा, तुझ्या दयेने जीव वाचले, म्हणून तुझी कीर्ती साऱ्या विश्वात पसरली. वेदवाणीचाच भुजदंड करून तू धर्माचा ध्वज उभारलास, आणि देव-ब्राह्मणांसह सर्व प्राणिमात्रांचीही पूजा केलीस. अधर्मरूपी क्षयरोगाने धर्माला स्पर्श केला होता, तो तू अनन्यभक्तीने बरा केलास; ब्रह्माशी ऐक्य साधून भक्तीचा आणखी विस्तार केलास आणि वेदांनी सांगितलेले शब्द खरे करून दाखवलेस. देहबुद्धीमुळे अहंकाराने मी स्वतःला फसवले; माझी उपेक्षा होऊ नये. तुझ्या चरणी माझ्या बुद्धीचा भ्रष्टाचार घडू नये, एवढीच विनंती रामेश्वर रामचंद्राकडे करतो आहे.