घोंगडियांचा पालट केला । मुलांमुलां आपुल्यांत ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ कान्होबा तो मीच दिसें । लाविलें पिसें संवगडियां ॥२॥ तो बोले मी उगाच बैसें । आनारिसें न दिसे ॥३॥ तुका ह्मणे दिलें सोंग । नेदी वेंग जाऊं देऊं ॥४॥

आम्ही मुलांमुलांनी आपापसांत आपापली घोंगडी अदलाबदल करून घेतली. (या खेळात) कान्होबाच मला दिसू लागला, त्याने माझ्या सवंगड्यांनाही तेच वेड लावले. तो म्हणतो, मी असाच उगाच बसून राहतो, पण प्रत्यक्षात मी वेगळा उरलेलोच नाही. तुका म्हणतो, त्याने असे हे सोंग घेतले आहे की त्यातून कसलीही उणीव, कमतरता त्याला जाणवू देत नाही.