राम ह्मणतां राम चि होइजे । पदीं बैसोन पदवी घेइजे ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ ऐसें सुख वचनीं आहे । विश्वासें अनुभव पाहें ॥२॥ रामरसाचिया चवी । आन रस रुचती केवीं ॥३॥ तुका ह्मणे चाखोनि सांगें । मज अनुभव आहे अंगें ॥४॥

राम म्हणता म्हणता माणूस स्वतःच रामरूप होऊन जातो; रामाच्या पदावरच जणू बसून त्याचे पद, त्याची थोरवी मिळवून घेतो. अशा प्रकारचे सुख या नुसत्या रामनामाच्या उच्चारातच सामावलेले आहे; नुसते ऐकून विश्वास ठेवू नकोस, स्वतः अनुभव घेऊन बघ. रामनामाच्या या रसाची चव एकदा चाखली, की मग इतर कुठलेही रस कसे बरे गोड लागतील? तुका म्हणतो, मी हे स्वतः चाखून, अनुभव घेऊनच सांगतो आहे - हा अनुभव माझ्या स्वतःच्या अंगवळणी पडलेला आहे.