पैल आला राम रावणासी सांगती । काय निदसुरा निजलासी भूपति ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ अवघें लंकेमाजी जाले रामाचे दूत । व्यापिलें सर्वत्र बाहेरी भीतरी आंत ॥२॥ अवघे अंगलग तुझे वधियेले वीर । होई शरणागत किंवा युद्धासी सादर ॥३॥ तुका ह्मणे ऐक्या भावें रामेसी भेटी । करूनि घेई आतां संबंधेसी तुटी ॥४॥

पलीकडून रावणाला निरोप सांगितला जातो आहे - राम आला आहे, अरे राजा, तू काय इतका गाफील, झोपेत मग्न पडून राहिला आहेस? अवघ्या लंकेमध्ये रामाचे दूत पसरले आहेत, त्यांनी आतबाहेर सगळीकडे संपूर्ण व्यापून टाकले आहे. तुझे सगळे जवळचे, अंगरक्षक वीर मारले गेले आहेत; आता एकच मार्ग उरला - एक तर शरण जा, नाहीतर युद्धाला सामोरा जा. तुका म्हणतो, एकनिष्ठ भावाने रामाला जाऊन भेट, नाहीतर आता हे नाते कायमचे तोडून टाक.