रामरूप केली । रामें कौसल्या माउली ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ राम राहिला मानसीं । ध्यानीं चिंतनीं जयासी । राम होय त्यासी । संदेह नाहीं हा भरवसा ॥२॥ अयोध्येचे लोक । राम जाले सकळीक ॥३॥ स्मरतां जानकी । रामरूप जाले कपि ॥४॥ रावणेसी लंका । राम आपण जाला देखा ॥५॥ ऐसा नित्य राम ध्याय । तुका वंदी त्याचे पाय ॥६॥

रामाने आपली आई कौसल्या हिलाही रामरूप, आपल्यासारखीच करून टाकले. ज्याच्या मनात सतत राम वसलेला असतो, ज्याच्या ध्यानात-चिंतनात तोच असतो, तो स्वतःही रामरूप होऊन जातो - यात काही शंका नाही, हा पक्का भरवसा आहे. अयोध्येतील सगळी प्रजाही अशीच रामरूप होऊन गेली. जानकीचे म्हणजे सीतेचे स्मरण करता करता वानरसुद्धा रामरूप झाले. आणि रावणाची लंकाही बघा, शेवटी राम स्वतःच होऊन गेली (रामरूप झाली). असा हा राम जो नित्य ध्यातो, तुका त्याच्याच चरणांना वंदन करतो.