अहल्या जेणें तारिली रामें । गणिका परलोका नेली नामें ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ रामहरे रघुराजहरे । रामहरे महाराजहरे ॥२॥ कंठ शीतळ जपतां शूळपाणी । राम जपतां अविनाश भवाणी ॥३॥ तारकमंत्रश्रवण काशी । नाम जपतां वाल्मीक ऋषि ॥४॥ नामजपें बीजमंत्र नळा । सिंधु तरती ज्याच्या प्रतापें शिळा ॥५॥ नामजप जीवन मुनिजना । तुकयास्वामी रघुनंदना ॥६॥

ज्या रामाने अहल्येला तारले, आणि ज्याच्या नामानेच एका गणिकेलाही परलोकाची वाट मिळाली, त्या रामाचे गुणगान करूया - रामहरे रघुराजहरे, रामहरे महाराजहरे. हेच नाम जपल्याने शंकराचा कंठ (विषामुळे) शीतल राहिला, आणि हेच राम-नाम जपल्याने भवानीदेखील अविनाशी झाली. काशीमध्ये तारक मंत्राचे श्रवण होते, आणि हेच नाम जपूनच वाल्मीकी कोळ्याचे ऋषीत रूपांतर झाले. याच नामजपाच्या बीजमंत्रामुळे नळ राजाला समुद्र तरून जाता आला, आणि त्याच्याच प्रतापाने दगडसुद्धा पाण्यावर तरले. हा नामजपच मुनिजनांचे खरे जीवन आहे; तुकयाचे स्वामी आहेत रघुनंदन राम.