केलें पाप जेणें दिलें अनुमोदन । दोघांसी पतन सारिखें चि ॥१॥ ॥ ध्रु. ॥ विष नवनीता विष करी संगें । दुर्जनाच्या त्यागें सर्व हित ॥२॥ देखिलें ओढाळ निघालिया सेता । टाळावें निमित्या थैक ह्मुण ॥३॥ तुका ह्मणे जोडे केल्याविण कर्म । देखतां तो श्रम न मानितां ॥४॥

जो पाप करतो आणि जो त्याला फक्त दुजोरा, संमती देतो, या दोघांचेही पतन सारखेच होते. विष हे नुसत्या सहवासानेही लोण्यासारख्या चांगल्या गोष्टीला विषारी बनवते; म्हणून दुर्जनाचा त्याग करण्यातच खरे हित आहे. एखादे जनावर शेतात घुसून पिकाची नासाडी करताना दिसले, की लगेच काही कारण सांगून त्याला तिथून हाकलून, टाळून द्यावे. तुका म्हणतो, काहीही न करताच जे कर्म(फळ) आपोआप मिळते, ते पाहूनही कुणी त्यासाठी कष्ट केले असे मानू नये.