सुरवर येती तीर्थे नित्यकाळ । पेंठ त्या निर्मळ चंद्रभागा ॥१॥ ॥ध्रु.॥ साक्षभूत नव्हे सांगितली मात । महिमा अत्यद्भुत वर्णवेना ॥२॥ पंचक्रोशीमाजी रीघ नाहीं दोषा । जळती आपैसा अघोर ते ॥३॥ निर्विषय नर चतुर्भुज नारी । अवघा घरोघरीं ब्रह्मानंदु ॥४॥ तुका ह्मणे ज्यापें नाहीं पुण्यलेश । जा रे पंढरीस घेई कोटि ॥५॥

देव आणि तीर्थक्षेत्रे रोज चंद्रभागेच्या या निर्मळ तीरावर, या पवित्र बाजारपेठेत येऊन भेटतात. हे काही नुसते ऐकीव वर्णन नाही, तर प्रत्यक्ष सत्य आहे; इथला महिमा इतका अद्भुत आहे की शब्दांत मावत नाही. पंढरपूरच्या पंचक्रोशीत पापाला शिरकावच मिळत नाही, मोठमोठी घोर पापेसुद्धा आपोआप जळून जातात. इथे पुरुष विषयवासनेपासून मुक्त होतात आणि स्त्रिया जणू चतुर्भुज रूप धारण करतात (दिव्यत्व प्राप्त करतात); घरोघरी फक्त ब्रह्मानंद भरून राहिलेला असतो. तुका म्हणतो, ज्याच्यापाशी पुण्याचा एक कणसुद्धा नाही, त्यानेही पंढरीला जावे - तिथे त्याला कोट्यवधी पुण्य मिळेल.