देव होसी तरी आणिकांतें करिसी । संदेह येविशीं करणें न लगे ॥१॥ दुष्ट होसी तरी अणिकांतें करिसी । संदेह येविशीं करणें न लगे ॥२॥ तुका ह्मणे जें दर्पणीं बिंबलें । तें तया वाणलें निश्चयेसीं ॥३॥

जर तू देव आहेस, तर तू इतरांनाही देवासारखं घडवशील; यात शंका घेण्याचं काही कारण नाही. आणि जर तू दुष्ट आहेस, तरी तू इतरांनाही तसंच घडवशील; यातही शंका बाळगायचं कारण नाही. तुका म्हणतो, आरशात जे प्रतिबिंब दिसतं, तेच खरं ओळखलं जातं - माणूस जसा स्वतः असतो, तसाच तो इतरांनाही घडवतो किंवा तसाच त्याला जग दिसतं.