छोडे धन मंदिर बन बसाया । मांगत टुकडा घरघर खाया ॥१॥ ॥ध्रु.॥ तीनसों हम करवों सलाम । ज्यामुख बैठा राजाराम ॥२॥ तुलसीमाला भभूत चऱ्हावे । हरजीके गुण निर्मल गावे ॥३॥ कहे तुका जो साई हमारा । हिरनकऱ्यप उन्हे मारहि डारा ॥४॥

धन, घरदार, वाडा सगळं सोडून जो रानावनात जाऊन राहिला, जो दारोदार टुकडा मागून खातो, अशा संताला मी तीनशे वेळा, वारंवार सलाम करतो, कारण ज्याच्या मुखात साक्षात राजाराम वास करतो. तुळशीची माळ घालून, अंगाला भस्म लावून, जो हरीचे निर्मळ गुण गातो, त्याला मी नमन करतो. तुका म्हणतो, जो माझा स्वामी आहे, त्यानेच हिरण्यकशिपूला ठार मारलं (नरसिंह अवतारात).