चुराचुराकर माखन खाया । गौलनीका नंद कुमर कन्हया ॥१॥ ॥ध्रु.॥ काहे बराई दिखावत मोहि । जानतहुं प्रभुपना तेरा खव हि ॥२॥ और बात सुन उखलसुं गला । बांधलिया आपना तूं गोपाला ॥३॥ फेरत वनबन गाऊ धरावत । कहे तुकयाबंधु लकरी लेले हात ॥४॥

चोरून चोरून लोणी खाणारा, गवळणींचा हा नंदाचा कान्हा कुमार आहे. अरे, मला कशाला मोठेपणा दाखवतोस? तुझं प्रभुत्व मला पक्कं माहीत आहे. आणखी एक गोष्ट ऐक - उखळीला दोरीने स्वतःला बांधून घेतलंस, हे गोपाळा. रानावनात फिरत फिरत गाई चारतोस, हातात काठी घेऊन. तुकोबा (स्वतःला कान्ह्याचा सवंगडी मानून) म्हणतात, असा हा तुझा खेळ आहे.