ऐसा कर घर आवे राम । और धंदा सब छोड हि काम ॥१॥ इतन गोते काहे खाता । जब तूं आपना भूल न होता ॥२॥ अंतरजामी जानत साचा । मनका एक उपर बाचा ॥३॥ तुकाप्रभु देसबिदेस । भरिया खाळी नहि लेस ॥४॥

असं काहीतरी कर, की राम तुझ्या घरी येऊन राहील; बाकीची सगळी कामं सोडून दे. इतके धक्के तू का खातोस? तू जर स्वतःला (आपल्या खऱ्या स्वरूपाला) विसरला नसतास, तर हे झालं नसतं. अंतर्यामी देव सगळं खरंखुरं जाणतो; म्हणून मन आणि वाणी एक ठेव, जे मनात तेच बोल. तुकाचा प्रभू देशात असो वा परदेशात, भरलेला असो वा रिकामा - त्याच्यात काडीचाही फरक नसतो.