राम कहो जीवना फल सो ही । हरिभजनसुं विलंब न पाई ॥१॥ कवनका मंदर कवनकी झोपरी । एकरामविन सब हि फुकरी ॥२॥ कवनकी काया कवनकी माया । एकरामबिन सब हि जाया ॥३॥ कहे तुका सब हि चळनार । एकरामबिन नहिं बासारा ॥४॥

राम म्हण, हेच जगण्याचं खरं फळ आहे; हरीच्या भजनात अजिबात उशीर करू नकोस. कुणाचा राजवाडा, कुणाची झोपडी - याने काय फरक पडतो? एका रामाशिवाय सगळं फुकटचं, व्यर्थ आहे. कुणाची काया, कुणाची माया - याचा काय उपयोग? एका रामाशिवाय हे सगळं नाश पावणारच आहे. तुका म्हणतो, हे सगळं नश्वर आहे, क्षणभंगुर आहे; एका रामाशिवाय कुठेही खरा निवारा नाही.