काहे भुला धनसंपत्तीघोर । रामराम सुन गाउ हो बाप रे ॥१॥ राजे लोक सब कहे तूं आपना । जब काल नहीं पाया ठाना ॥२॥ माया मिथ्या मनका सब धंदा । तजो अभिमान भजो गोविंदा ॥३॥ राना रंक डोंगरकी राई । कहे तुका करे इलाहि ॥४॥

अरे, धनसंपत्तीच्या ढिगाऱ्यात का भुलून गेलास? ऐक, रामराम म्हण, गा, अरे बाबा. राजे-रजवाडे, सगळेजण 'हे माझं' म्हणतात, जोवर काळाने अजून पाऊल टाकलेलं नसतं. माया खोटी आहे, मनाचे सगळे व्यवहार खोटे आहेत; अहंकार सोडून गोविंदाचं भजन कर. राजा असो किंवा रंक, डोंगर असो किंवा मोहरीचा दाणा - शेवटी सगळे सारखेच. तुका म्हणतो, जे काही घडतं, ते परमेश्वरच घडवत असतो.