तुका सुरा बहुत कहावे । लडत विरला कोये । एक पावे उंच पदवी । एक खौंसां जोये ॥१ ॥

तुका म्हणतो, स्वतःला शूर म्हणवणारे खूप असतात, पण प्रत्यक्ष लढणारा विरळाच सापडतो. त्यातला एखादाच उंच पद मिळवतो, बाकीचे भ्याडासारखे कोपऱ्यात लपून बसतात.