संतांचा महिमा तो बहु दुर्गम । शाब्दिकांचें काम नाहीं येथें ॥१ ॥ बहु धड जरी जाली हौस गाय । तरी होईल काय कामधेनु ॥ २ ॥ तुका ह्मणे अंगें व्हावें ते आपण । तरी च महिमान येईल कळों ॥३॥

संतांचा महिमा खूप खोल, समजण्यास कठीण आहे; केवळ शब्दांनी वर्णन करणाऱ्यांचे इथे काही चालत नाही. साध्या गायीची कितीही हौसेने देखभाल केली, तरी ती कधी कामधेनू - इच्छा पुरवणारी दिव्य गाय - होईल का? तुका म्हणतो, स्वतः तसे संतांसारखे व्हावे लागते, तरच त्यांचा महिमा खऱ्या अर्थाने कळेल.